365 dagen project week 17

Iets door een gekleurde bril zien (2)

Net week 16 nog eens doorgelezen en gemerkt dat er wat in het ontwerp is veranderd. De achtergrond wordt nu een herhaling van kopjes met schotels. Ze worden klein getekend, kleiner dan in het voorbeeld. Ik maak er een patroon, behangetje, van. Dezelfde vorm komt keer op keer terug en je zou kunnen zeggen dat het buiten het papier doorloopt, dat het een onderdeel is van een groter geheel. Hiervoor heb ik lijntjespapier gebruikt en er blokjes van gemaakt. Als er op verschillende plekken op het papier groepjes kop- en schotels staan, wordt dit een ding. Dan ga je de vormen eerder associëren met iets, goh het lijkt precies op.... of dit doet me denken aan... . Dit is niet de bedoeling vandaar een patroon dat doorloopt. Het wordt zo strak mogelijk getekend om het contrast met het gezicht, dat diepte heeft, te vergroten. Zo ontstaat ook het idee dat er achter het gezicht nog een ruimte is. Of het een kleur krijgt weet ik nog niet. Dit hangt van de rest van het ontwerp af. Het makkelijkst is het om dit met een pen of watervaste stift te doen. Dan heb ik nog het dilemma ga ik het op doek tekenen of op papier. Doek is wat oneffen qua structuur en dan zullen de lijnen minder strak zijn. Accepteer ik dit? Op papier kan ik het meer sturen. Dit moet dan wel wat dikker zijn, anders trekt het weer wat krom als ik ga schilderen. Dit ga ik nog uitzoeken.

Met het gezicht ben ik nog bezig. Vaak maak ik een aantal kopietjes van een voorbeeld zodat ik een voorraadje heb waarmee ik aan de slag kan (114). Het rommelen heb ik nodig om er achter te komen wat iets doet, dit kan ik dan zien aan de hand van de voorbeelden. Bovendien is het fijn er in te werken en dan is een voorraadje praktisch. Er kopjes inzetten is iets wel heel letterlijk nemen. Dit valt dus af. De bril een kleur geven (iets door een gekleurde bril zien) is zo voor de hand liggend, dat het te voorspelbaar is. Valt dus ook af. Ik heb wel wat ideeën. Bijvoorbeeld kopjes met andere materialen weergeven. Hier ga ik morgen mee aan de slag. Het gezegde voortborduren op.... zit steeds in m'n hoofd. Iets mee doen?

Verder ben ik al een beetje aan het kijken waar ik het portret plaats in de achtergrond. Geheel of gedeeltelijk, wat laat ik zien wat niet? (115 en 116). 

Nu ik dit zo terug lees, merk ik dat er iets begint te ontstaan. Toch al veel beslissingen genomen, dit verbaast me. Vaak gaan deze dingen vanzelf. Door het opschrijven ben ik me er meer van bewust.  Volgende week  in ieder geval een begin op papier of doek. Of dit al het eindresultaat is? Geen idee.

112

113

114

115

116

117118

365 dagen project week 16

Iets door een gekleurde bril zien!

Het onderwerp is er al, de bril! Vanaf nu laat ik zien hoe ik een onderwerp tot eigen ontwerp maak. 

Ik ben deze week begonnen met schrijven. Dat doe ik als ik meer van een onderwerp, de bril dus, wil weten en ideeën en inspiratie nodig heb. Alles wat binnenkomt aan woorden, aan gezegdes, aan plaatjes, wordt opgeschreven of ingeplakt. Vaak gebeurd het dat ik geen idee heb waarom iets bewaard moet worden of opgeschreven  maar het is dan nodig of leuk. Het is een verrassing wat ik hiervan ga gebruiken, 't komt vanzelf goed. Regelmatig gebeurd het dat ik denk, er moet nog wat bij maar wat, dan kijk ik in m'n werkboek en vind dan iets dat er bij zou kunnen passen. Hoe, dat is geduld hebben, wegleggen en weer oppakken. Het gebeurd ook wel dat dit gelijk duidelijk is. 

De betekenis van kijken kan zijn: met het oog waarnemen, dit gericht doen en met aandacht. Of opmerken, bestuderen, zien. Kijken doe je met je ogen. Maar.... begrijpen wat je ziet, gebeurd in je hersenen. Je kunt iets door een gekleurde bril bekijken. Je hebt dan een mening of een afkeer over iets of iemand terwijl je weinig van die persoon weet of onvoldoende kennis hebt om iets te weten. Je kan echter dan ook de scherpe kanten er van af nemen. Het verzachten, ronde vormen, pasteltinten.

Nu heb ik een foto van mezelf gepakt waar m'n hele gezicht opstaat. Een ouwetje, inmiddels ben ik grey. Deze foto is afgedrukt op A4 papier. Vervolgens heb ik het met carbonpapier overgenomen en ben ik er lijnen in gaan zetten. (107) Een stapje verder gegaan, de lijnen die er nu in staan, volgen de vormen van het gezicht. (108). En hierop heb ik weer cirkels gezet om te kijken wat dit doet. M'n gezicht wordt de achtergrond in m'n werk. Het idee is dat dit een halftoonfoto wordt. Dat is een mozaïek van kleine puntjes in verschillende vormen en groottes. Van Beatrix is volgens mij zo'n postzegel.  Dit doe ik in zwart/wit met een watervaste stift. In het gezicht komt iets van persoonlijk, een kopje. Ik lust graag kopjes koffie of thee. Dit wordt nog een gedoe, want de vormen van het kopje zullen mee gaan met de lijnen van het gezicht en dus hier en daar wat vervormen. Dat kopje vormt samen met mijn portret een deel van het onderwerp: Iets door een gekleurde bril zien.  Kletsen doe ik vaak met een kopje en vriendin of telefoon. Neem het onderwerp erbij en je kunt je er wel een voorstelling van maken.

105

106

107

108

109

110

111

365 dagen project week 10

Portret tekenen

Drie jaar geleden werd ik gebeld door een docent van de Academie. Hij vroeg of ik er wat voor voelde rechtbanktekeningen te maken voor een Dagblad. Jee, dacht ik, daar vraag je me wat. Kan ik dat? Hoe doe ik dat, kortom wat houdt het maken van een rechtbanktekening in?