365 dagen project week 20

Iets door een gekleurde bril zien (5)

En toen had ik een doek geschilderd met een koffiepot (127). Een dominante koffiepot waar niet mee te spotten valt. Er is moeilijk om heen te kijken. De pot is er, je zal het merken ook. Wat nu?

Stel je eens voor dat je uitgenodigd bent voor een kop koffie. Gezellig bij elkaar. Er wordt wat gepraat over ditjes en datjes en deze en gene. Er komt een onderwerp voorbij waarvan je denkt, mmm, waar gaat dit naar toe? Je wilt niks missen want eigenlijk ben je best wel nieuwsgierig en buigt wat naar voren. De kopjes in de achtergrond steken hun "koppen" naar elkaar toe (128) en kletsen er nog even lekker over door. M'n werk wordt langzamerhand een verhaal. Het gaat niet zonder slag of stoot. Er wordt nog wat voortgeborduurd op het onderwerp. Het voortborduren ga ik verwerken als een borduurpatroon op de koffiepot. Man, man, man, ik heb me wat op de hals gehaald. De hele dag vandaag gezeten met het uittekenen op de pot. Wat een gepuzzel, drie keer overnieuw begonnen. Als het technisch niet klopt, werkt het borduurpatroon ook niet op de koffiepot. Nu staan de lijnen er op en kan ik weer verder schilderen. Gelukkig!

 

127

128

129

130

131

132

133

 

365 dagen project week 17

Iets door een gekleurde bril zien (2)

Net week 16 nog eens doorgelezen en gemerkt dat er wat in het ontwerp is veranderd. De achtergrond wordt nu een herhaling van kopjes met schotels. Ze worden klein getekend, kleiner dan in het voorbeeld. Ik maak er een patroon, behangetje, van. Dezelfde vorm komt keer op keer terug en je zou kunnen zeggen dat het buiten het papier doorloopt, dat het een onderdeel is van een groter geheel. Hiervoor heb ik lijntjespapier gebruikt en er blokjes van gemaakt. Als er op verschillende plekken op het papier groepjes kop- en schotels staan, wordt dit een ding. Dan ga je de vormen eerder associëren met iets, goh het lijkt precies op.... of dit doet me denken aan... . Dit is niet de bedoeling vandaar een patroon dat doorloopt. Het wordt zo strak mogelijk getekend om het contrast met het gezicht, dat diepte heeft, te vergroten. Zo ontstaat ook het idee dat er achter het gezicht nog een ruimte is. Of het een kleur krijgt weet ik nog niet. Dit hangt van de rest van het ontwerp af. Het makkelijkst is het om dit met een pen of watervaste stift te doen. Dan heb ik nog het dilemma ga ik het op doek tekenen of op papier. Doek is wat oneffen qua structuur en dan zullen de lijnen minder strak zijn. Accepteer ik dit? Op papier kan ik het meer sturen. Dit moet dan wel wat dikker zijn, anders trekt het weer wat krom als ik ga schilderen. Dit ga ik nog uitzoeken.

Met het gezicht ben ik nog bezig. Vaak maak ik een aantal kopietjes van een voorbeeld zodat ik een voorraadje heb waarmee ik aan de slag kan (114). Het rommelen heb ik nodig om er achter te komen wat iets doet, dit kan ik dan zien aan de hand van de voorbeelden. Bovendien is het fijn er in te werken en dan is een voorraadje praktisch. Er kopjes inzetten is iets wel heel letterlijk nemen. Dit valt dus af. De bril een kleur geven (iets door een gekleurde bril zien) is zo voor de hand liggend, dat het te voorspelbaar is. Valt dus ook af. Ik heb wel wat ideeën. Bijvoorbeeld kopjes met andere materialen weergeven. Hier ga ik morgen mee aan de slag. Het gezegde voortborduren op.... zit steeds in m'n hoofd. Iets mee doen?

Verder ben ik al een beetje aan het kijken waar ik het portret plaats in de achtergrond. Geheel of gedeeltelijk, wat laat ik zien wat niet? (115 en 116). 

Nu ik dit zo terug lees, merk ik dat er iets begint te ontstaan. Toch al veel beslissingen genomen, dit verbaast me. Vaak gaan deze dingen vanzelf. Door het opschrijven ben ik me er meer van bewust.  Volgende week  in ieder geval een begin op papier of doek. Of dit al het eindresultaat is? Geen idee.

112

113

114

115

116

117118